Nu of nooit - Emma Coolen is altijd melodramatisch

4 jaar na de dag die mijn leven veranderde: de voordelen van melodramatisch zijn

Naast dat ik vaak complimenten mag ontvangen over mijn blogs, die soms mijn ego meer strelen dan goed voor me is (maar toch bedankt, Corien!😉), krijg ik ook dikwijls te horen dat het af en toe wel een tikkeltje melodramatisch is allemaal. Een opmerking die niet alleen volledig terecht is, maar waar ik stiekem ook altijd een beetje om moet gniffelen. In tegenstelling tot mijn vader en broertje, die lekker Hollands nuchter en genuanceerd zijn, heb ik zelf al heel mijn leven een voorliefde voor het dramatische. Een vriendin van me zei ooit: ‘Jij kan er nog een meeslepend verhaal van maken als je alleen even wil vertellen dat je je teen gestoten hebt.’

U kunt zich voorstellen dat het voor iemand zoals ik een hele uitdaging is om over mijlpalen te schrijven zonder meteen door te schieten in het dramatische. Ik heb er bij het schrijven van de blog die u nu leest extra op gelet, en hoop dat u mij het kleine deeltje dramatiek dat er toch ingeslopen is kunt vergeven.

Nu of nooit

Emma Coolen - Dramatisch - Now or Never tattooVandaag precies vier jaar geleden belde ik mijn ouders op vanuit Stockholm. Ik was net twintig en voor het in mijn eentje op reis, dus mijn moeder wilde uiteraard elke twee uur een teken van leven. ‘Pap, mam, ik… Ik heb iets gedaan vandaag’, begon ik voorzichtig aan de telefoon. ‘En ik denk niet dat jullie er heel blij mee gaan zijn.’

Tja. 12 november 2013 was waarschijnlijk de dag dat ik definitief uit de erfenis geschrapt werd, mocht ik er op dat moment überhaupt nog in hebben gestaan. In een impulsieve bui liet ik namelijk ‘nu eller aldrig’, ‘nu of nooit’ in het Zweeds, op mijn onderarm tatoeëren. Na een korte tekst op mijn ribben twee jaar eerder was dit mijn eerste echt zichtbare tatoeage, en in de hoofden van mijn ouders natuurlijk een doodvonnis voor elke vorm van potentiële carrière waar je op verjaardagen zonder schaamte over kunt vertellen.

Een teken

‘Nu of nooit’. Dat er geen oude man met een baard op een wolk zit die als een soort Sinterklaas in een boek opschrijft wie lief en wie stout is, daar ben ik redelijk van overtuigd. Maar áls er een God is, in wat voor vorm dan ook, had ik haar niet explicieter om een teken kunnen vragen. ‘De antwoorden op alle vragen die ik in het leven heb, nu of nooit, a.u.b.!’ Agnostisch als ik ben moet ik toch wel een beetje lachen om hoe snel ik op mijn wenken bediend werd. Twee dagen later werd ik verliefd op het voetballen, zoals ik het zelf graag omschrijf, en mijn leven veranderde voorgoed.

De voordelen van melodramatisch zijn

De wedstrijden die ik heb mogen spelen, de mensen die ik heb leren kennen, de dingen die ik heb meegemaakt. Ik heb er al vaak genoeg over geschreven, dus daar zal ik u niet te veel mee vervelen. Zoals u misschien wel weet gaat het op dit moment allemaal even niet zo lekker in het voetballen, en dan kan zo’n mijlpaal misschien precies op het goede moment komen.

Emma Coolen - Tyresö FFVandaag word ik er weer even aan herinnerd dat ik vier jaar geleden door een hele reeks toevalligheden begon aan het grootste avontuur van mijn leven. Als ik door mijn foto’s heen blader van die ene week in Zweden borrelt zonder dat ik er erg in heb, voor het eerst in maanden, voorzichtig dat gevoel weer op. Die droom. Dat ene kleine vonkje, waardoor ik in 2013 plotseling besloot dat ik profvoetballer wilde gaan worden. En zo’n vonkje kan in een periode waarin motivatie soms lastig te vinden is, misschien precies genoeg zijn om het laaiende vuur weer te ontsteken. Soms heeft melodramatisch zijn zo z’n voordelen… 😉

Bedankt voor het lezen, tot snel! 🙂

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
YOUTUBE
INSTAGRAM