Emma Coolen - VC Moldavo - Zomer/Summer

Afkickverschijnselen! De Grote Voetballoze Zomer, deel 1.

Elk jaar weet je dat ‘ie eraan komt. Elk jaar staat ‘ie weer op het programma, netjes geprogrammeerd tussen de seizoensafsluiting en –opening. Elk jaar zie je van kilometers aankomen dat het weer bijna zover is. Maar elk jaar voelt ‘ie weer als een keiharde kater na een avondje doorhalen in de kroeg met nét iets teveel shotjes tequila. De zomerstop.

Omdat ik mijn seizoen iets heb moeten inkorten in verband met een blessure, ben ik op het moment van schrijven alweer een aantal weken ‘voetbalvrij’. En hoewel ik voel dat het van de ene kant geen slecht moment voor rust was na een zowel fysiek als mentaal intensief seizoen, wordt de voetballer in mijn he-le-maal gek.

Ik weet ook wel dat de zomerstop zo lang is (vaak minimaal twee maanden) met een goede reden. De versleten velden moeten na een seizoenlang intensief gebruik opnieuw ingezaaid worden, spelers en trainers gaan op vakantie naar zonnige oorden en iedereen heeft wat tijd nodig om zich weer op te laden voor het nieuwe voetbaljaar. Maar na een week of twee ben ik rust wel beu en begin ik te stuiteren. Ik probeer mijn dagen te vullen Blog zomer - Stockholm met andere nuttige dingen: werken, de thuiscursus grafisch ontwerp die ik aan het volgen ben, leuke dingen doen met vrienden, en zolang de spaarpot het nog toelaat af en toe een reisje naar Zweden. Maar toen ik een week geleden de Engelse bekerfinale tussen de vrouwenelftallen van Arsenal en Chelsea opzette kreeg ik toch een knoop in mijn maag. Voetbal, ik mis je.

Toch maar weer op een zuipen zetten?

Om heel eerlijk te zijn, soms twijfel ik wel eens aan mijn keuze voor het voetballen. Is het het allemaal wel waard, de dingen die ik ervoor doe en laat, om vervolgens op het veld voorbijgestreefd te worden door een meisje van zestien? Emma Bier Ben ik niet veel te laat begonnen, en bezig om een onmogelijke missie na te streven? Zou het niet veel fijner zijn om gewoon weer terug te gaan naar de oude Emma, die niets liever wilde dan feesten, zuipen en roken? Maar dan komt de zomerstop. Twee maanden niet voetballen laat me inzien dat de keuze voor deze sport me zo ontzettend veel gelukkiger maakt dan al die andere dingen ooit hebben gedaan.

Soms heb je even wat afstand nodig om in te zien of je wel écht van iets houdt. Of dat nou een sport, een baan, een hobby, of een persoon is. Er zijn weinig uitspraken zo cliché als ‘you don’t realise what you’ve got until it’s gone’. Maar clichés zijn clichés met een reden, en ook deze is zeker waar. Het feit dat ik nu alweer de dagen naar het nieuwe seizoen aan het aftellen ben is voor mij de bevestiging dat mijn hart echt bij het voetballen ligt. En op het moment dat u, beste lezer, deze anekdote hier leest hoop ik dat ook u een moment neemt om na te gaan waar uw bloed sneller van gaat stromen. Want je passie achterna kunnen gaan, dat wens ik iedereen toe!

Fijne zomervakantie, tot snel! 🙂

Emma - Signature