Emma Coolen - Nieuwe Avonturen - KSK Heist

De droom die uitkwam: klaar voor nieuwe avonturen!

‘Deux cents mètres… Retour.’ Buiten is het net boven de dertig graden, maar de rubberen bolletjes op het kunstgrasveld waar ik op loop verwarmen mijn voetzolen tot een temperatuur die voelt als een veelvoud daarvan. Mijn ademhaling wordt steeds zwaarder, mijn benen protesteren meer en meer met elke stap die ik zet, en het feit dat ik licht in mijn hoofd ben vertelt me dat ik veel te weinig gedronken heb vandaag. Kleine troost: links en rechts van me lopen een paar meiden die gezien hun rode wangen en moeilijke blikken minstens net zo erg afzien als ik. (‘Gedeelde smart…’)

Emma Coolen - KSK Heist - AvonturenDe mechanische Franse vrouwenstem, die door een speaker over het voetbalveld van K.SK. Heist schalt, informeert ons om de halve minuut hoe ver we zijn met de zogeheten ‘Yo-Yo Intermittent Recovery Test’, een loopoefening die bedoeld is om je conditie te meten, waarbij je aan het begin simpelweg de instructie krijgt ‘Ren tot je niet meer kunt. En ren dan nog wat verder.’ Mijn allereerste dag bij mijn nieuwe club was een pittige vuurdoop, kun je wel stellen.

Heisen

Na een klein toernooitje in mei, waarin ik mezelf voor het eerst in het tenue van Heist mocht hijsen (pun intended), ging het vorige week dan echt beginnen. Een hele middag fysieke testen op de club. Meten, wegen, lopen, hartslagmeters, alles erop en eraan. En hoewel ik uiteraard pijnlijk geconfronteerd werd met de extra kilootjes die ik sinds mijn slepende hamstringblessure rond mijn middel heb hangen, moest ik mezelf naderhand even knijpen van geluk.

Want fysieke testen op de club? Een persoonlijk voorbereidingsprogramma? Of ik mezelf nou technisch gezien wel of geen ‘profvoetballer’ mag noemen, dit zijn de dingen waar ik van droomde, toen ik vier jaar geleden besloot het roer om te gooien. Dit is alles waar ik het al die tijd voor deed.

Grote praatjes

Maar goed, het is natuurlijk makkelijk om op het internet grote praatjes te hebben over hoe gaaf het is dat dromen uitkomen en hoe veel zin ik heb om komend seizoen te gaan vechten voor een basisplek in het Super League-elftal, maar de waarheid ligt iets anders. Na 2,5 jaar bij mijn ‘veilige haven’ in Mol spring ik nu met mijn hand voor mijn ogen in het diepe bij een club op het hoogste niveau. Ik wil presteren, moet presteren, maar ben tegelijkertijd op mijn hoede dat de druk die ik mezelf opleg niet nog een keer zo hoog wordt dat ik er bijna aan onderdoor ga, zoals eerder dit jaar gebeurde.

Ideale leven

Daarom ben ik ook zo ontzettend blij dat ik van mijn hogeschool, de Avans, de mogelijkheid heb gekregen om naast het voetballen een aangepast derdejaars programma te volgen, wat inhoudt dat ik niet de gebruikelijke 40 maar slechts 20 uur in de week stageloop. Over anderhalve week, op dezelfde dag dat de eerste groepstraining bij Heist op het programma staat, begin ik bij Online Zuid, een onderdeel van De Persgroep, dat zich bezighoudt met de (online) sportverslaggeving voor o.a. het Eindhovens Dagblad.

Overdag over voetbal schrijven, video-items maken, en interviews afnemen, en ’s avonds zelf voetballen, op een niveau hoger dan waar ik ooit had gedacht dat ik zou halen. Als je me twee jaar geleden had gevraagd hoe mijn ideale leven eruit zou zien, was deze beschrijving aardig in de buurt gekomen…

Avontuur

Na iets minder dan tien minuten op en neer rennen in de Belgische zon is de tank is leeg. Uitgeput laat ik mezelf vallen op het brandende veld. Ik kan geen stap meer verzetten. Als twee dagen later de resultaten van de test in mijn mailbox zitten, sla ik zachtjes maar gefrustreerd met mijn vuist op het bureau. 1120 meter. 40 meter te weinig.

En zo, voordat het voorseizoen goed en wel losgebarsten is, heb ik mijn eerste doelstelling alweer te pakken. Nog elf dagen tot we écht gaan beginnen. Ik ben stikzenuwachtig, nerveus, en heb nog altijd moeite om te geloven dat dit daadwerkelijk allemaal gebeurt, en ik niet straks plotseling wakker schrik.

Voor iedereen die tot nu toe meegelezen heeft over alles wat ik meemaakte binnen en buiten de witte lijnen van het voetbalveld: bedankt, en ik hoop dat ik u ook de komende maanden kan blijven boeien tijdens het begin van dit nieuwe avontuur. Want een avontuur, dat wordt het zeker…

Bedankt voor het lezen, tot snel! 🙂

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
YOUTUBE
INSTAGRAM