Emma Coolen - Vijfde klasse

Een ode aan de vijfde klasse

Het is zondagochtend kwart voor acht, als mijn wekker bruut een einde maakt aan een droomloze slaap. Mijn rechterhand zoekt mijn telefoon, en met mijn ogen nog half dicht kijk ik op het blauwverlichte scherm. Helaas, geen berichten. Dat wil zeggen dat de wedstrijd niet is afgelast, en ik vanaf dit moment nog twee uur en vijftien minuten heb voordat ik straks op het veld van de lokale voetbalclub verwacht wordt.

Kreunend en steunend gooi ik de dekens van me af, hijs mezelf uit bed en kijk naar buiten. De temperatuur kan niet ver boven het vriespunt liggen, want op het grasveldje voor de deur is een dunne ijslaag te bespeuren. Ik zucht. En dan te bedenken dat ik contributie betaal om in dit hondenweer vrijwillig op het veld te gaan staan.

Ruim een uur later parkeer ik mijn fiets in de stalling, en sjor mijn voetbaltas van mijn bagagedrager af. Als ik langs de kantine loop zwaai ik naar de kantinejuffrouw, die al druk in de weer is om een zestal oudere mannen van koffie te voorzien. Weinig mensen zullen me zo vaak dronken hebben gezien als deze dame, en gezien het aantal beschamende anekdotes dat ze over mij kan vertellen is het van levensbelang om haar te vriend te houden.

Emma Coolen - NederwettenAls ik mijn tas neerplof in kleedkamer 6 en mijn vaste plek rechts achterin in beslag neem, zie ik dat ik de eerste ben vandaag. Ik kijk op mijn horloge. Nog vijf minuten tot we moeten verzamelen. Op dat moment komt onze linksback binnenlopen. Aan de wallen onder haar ogen, het verwilderde kapsel en de mascaravlekken te zien heeft ze een wilde nacht achter de rug. ‘Ik hoop maar niet dat ik in de basis sta vandaag, dat wordt echt kotsen geblazen,’ zegt ze bij wijze van begroeting. De dranklucht die mijn kant op komt onderstreept mijn vermoeden.

Vlak achter haar komen ook de rechtsvoor en onze keepster binnengelopen. Dat de laatstgenoemde meer dan een paar kilootjes te zwaar is en vóór dit seizoen nog nooit een bal aan haar voeten had gehad, is niet erg. Ze was onze redder in nood. Aan het begin van het jaar moesten alle veldspelers bij gebrek aan een doelvrouw om beurten onder de lat staan. Totdat onze vaste mid-mid de vriendin van haar broer zo ver kon krijgen om ons te komen versterken, op voorwaarde dat ze maar één keer in de week hoefde te komen trainen, en na elke wedstrijd een gratis biertje zou krijgen. Als onze nieuwe aanwinst vandaag de dubbele cijfers weet te voorkomen is haar weekend geslaagd.

Emma Coolen - SBCWe verliezen de wedstrijd met 7-1, en het enige doelpunt van onze zijde zorgt voor grote blijdschap bij de supporters langs de lijn. ‘Kom op dames, het kan nog!’ roept de vader van onze linkshalf als we de eretreffer tegen de netten schieten. Dit zorgt voor grote hilariteit bij het handjevol aanwezige supporters, dat ook deze week de kou getrotseerd heeft om ons aan te moedigen.

Niet geheel ontevreden stappen we na 90 minuten van het veld. Zo, het zit er weer op voor deze week. Tijd voor bier. Drie speelsters roken voordat ze de douche in gaan nog even een peuk, en gaan zich dan klaar maken voor het belangrijkste moment van de dag: de derde helft. We seinen de kantinejuffrouw in dat ze zo best een bladje pils mag komen brengen naar kleedkamer 6. Zet de beamer in de kantine maar vast aan, dan komen we zo dadelijk met z’n allen PSV – Ajax kijken. Wat is zondag toch een heerlijke dag.

Lieve vijfde klasse. Mijn poging om het allerhoogste niveau te halen in het voetballen is deze afgelopen twee jaar een fantastische reis geweest, vol hoogte- en dieptepunten. Van begin tot eind was het één groot avontuur, en ik hoop dat het nog vele jaren mag duren. Maar op het moment dat ik niet meer op een hoog niveau kan of mag voetballen kom ik weer bij je terug. Ik zou je echt voor geen goud zou willen inruilen tegen mijn huidige situatie, maar weet je wat ze zeggen: je eerste liefde vergeet je nooit meer, hoe hard je ook probeert.

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
INSTAGRAM

1 Comment

  1. Mmm, je geeft wel wat prijs Emma… Een kantinejuffrouw die beschamende anekdotes weet. Je titel is weer geweldig!

Geef een reactie