Terugblik seizoen 2015/2016

Een seizoen om nooit te vergeten (cliché maar waar)

Het laatste fluitsignaal van de wedstrijd tussen Moldavo en Anderlecht gisterenmiddag betekende officieel het einde van ons competitieseizoen. Wat er nog rest is de in Mol even beroemde als beruchte ‘jenevertraining’ (vult u zelf maar in hoe dat eruit gaat zien), een aantal gewone trainingen en over twee weken een afsluitend feest, maar in principe zit het seizoen 2015/2016 er nu op. Een mooi moment dus om even terug te blikken op het afgelopen jaar.

Pieken en dalen (ook al zo cliché…)

Voor mij was dit vooral het seizoen van pieken en dalen. Binnen 48 uur maakte ik de redelijk impulsieve beslissing om weg te gaan bij mijn vorige club, was ik een halve dag clubloos en ging ik plots in België voetballen. Bij mijn nieuwe ploeg kende ik na een voortvarende start flinke problemen, mede door de zelfopgelegde druk om het altijd zo goed mogelijk, als het even kan perfect, te willen doen. Hoewel ik me de afgelopen weken beter en beter ging voelen en de zomerstop wat dat betreft op een vervelend moment komt, is het voor mijn lijf misschien wel goed. Door het extra trainen is mijn slepende scheenbeenblessure weer op komen spelen, en ook heb ik wat tijd nodig om een aantal verloren teennagels terug te laten groeien.

RonaldinhoMaar voor mij was 2015/2016 vooral het jaar waarin ik het plezier in het voetballen weer terug kreeg, mijn eerste minuten mocht maken op het hoogste amateurniveau van België en vervolgens te maken kreeg met een ware vormcrisis. Ronaldinho zei ooit ‘Ik leerde zo veel over het leven met een bal aan mijn voeten’. En na dit seizoen weet ik wat beter wat hij bedoelde. Voetbal is soms net het leven in het klein, met vreugde en teleurstellingen, extase en woede, en alles daartussenin, emoties die elkaar kunnen afwisselen binnen de tijdsspanne van een minuut of vier. Ik heb dit seizoen zowel binnen als buiten de lijnen fouten gemaakt, te veel en te weinig getraind, gegeten en geslapen, en in dronken toestand hele domme dingen gedaan omdat ik er graag zo snel mogelijk bij wilde horen bij mijn nieuwe club. (En kids, neem van mij aan: dat werkt niet. Absoluut niet.)

Op naar volgend jaar!

Nu is het net mei geworden, en heb ik eindelijk het gevoel dat de balans weer een beetje terug is. Papa roept al tijden ‘In de zomerstop moet je gewoon even twee weken rust nemen! Helemaal niks doen!’ en ik knik dan braaf en zeg ja en amen, maar ik weet nu al dat me dat toch niet gaat lukken. Maar ik ga mijn uiterste best om halverwege juli weer fris en fruitig aan de start te staan van het nieuwe seizoen. Het seizoen waarin ik, op voorwaarde dat ik blessurevrij kan blijven (afkloppen), héél hard ga werken om een steentje te kunnen bijdragen aan zowel de eerste als tweede ploeg van Moldavo, en wie weet waar dan het schip strandt. Hopelijk kan ik in ieder geval over precies een jaar nogmaals zeggen dat het wéér een seizoen om nooit te vergeten was.

Bedankt voor het lezen, tot snel! 🙂

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
YOUTUBE
INSTAGRAM

2 Comments

Geef een reactie