Emma Coolen - Blog - Falen

En nu even eerlijk: ik ben doodsbang om te falen

De timing had niet beter kunnen zijn. Vlak na het schrijven van mijn blog over stoppen met roken, botste ik in de bibliotheek op school tegen het boek ‘Mindset’ van Carol Dweck aan. Binnen een paar dagen vloog ik er doorheen, en de les die ik ervan leerde was een harde. En stikzenuwachtig ben ik straks, als ik op de knop ‘Publiceren’ druk en deze bekentenis de wereld in slinger. Maar ik denk dat het belangrijk is om er eerlijk over te zijn.

‘Fixed’ vs. ‘growth’ mindset

Carol Dweck - MindsetIn het boek vertelt Dweck over de verschillen tussen een ‘fixed’ en een ‘growth’ mindset. Mijn simplificatie hier doet absoluut geen recht aan haar boodschap, maar om u een ellenlange samenvatting van het boek te besparen zal ik het verschil tussen die twee even als volgt uitleggen: de ‘fixed mindset’ gaat uit van het principe dat alle mensen inherente kwaliteiten, vaardigheden en talenten hebben, die (grotendeels) onveranderlijk zijn. De een is nou eenmaal een geboren atleet, de ander een gezegende vioolspeelster en als je in je kinderjaren geen signalen van creativiteit hebt laten zien hoef je er niet op te rekenen dat je later in je leven een artistieke baan zal krijgen.

De ‘growth mindset’ begint daarentegen bij het principe dat er inderdaad genetische en aangeboren zaken zijn (bijvoorbeeld lengte, oogkleur en seksuele voorkeur), maar dat wij mensen, veel meer dan we soms zelf doorhebben, dingen kunnen leren en verbeteren. Dweck stelt dat iedereen van ons ergens op dit spectrum valt, waarin mensen ook nog eens bij verschillende kwesties wisselende standpunten in kunnen nemen (iemand kan bijvoorbeeld geloven dat aanleg voor topsport altijd aangeboren is, maar je creatief zijn wel kan leren, of vice versa). In dit spectrum is geen goed of fout, maar Dweck stipt in het boek wel feilloos de nadelen van de fixed mindset aan.

Geen nieuwe Van Gogh

Stel je voor. Ik besluit voor het eerst in mijn leven een schilderij te maken. Ik bereid me goed voor, lees boeken over schildertechnieken, koop de allerbeste materialen, en werk wekenlang elke dag ontzettend hard aan mijn eerste meesterwerk. Als het eindelijk af is, kom ik tot de pijnlijke conclusie dat ik geen geboren van Gogh ben. Plat gezegd: het lijkt nergens op. Wat betekent dit? In de fixed mindset geef ik het waarschijnlijk op. Helaas, zal ik concluderen, ben ik niet gezegend met de gave van creativiteit. ‘Laat die droom varen’,  zoals Idols-jurylid Henk-Jan Smits zou zeggen. Tijd om me te richten op de volgende vaardigheid, en kijken of ik daar misschien tegen een aangeboren, bijna magisch talent aanloop.

In de growth mindset is mijn gedrocht op canvas echter slechts het begin. Nee, ik ben geen geboren schilder. Maar wie wel? Als ik écht een goede schilder wil worden, is dit het moment om te kijken waar het fout ging. Ik kan advies vragen aan gevestigde schilders, feedback vragen aan fotografen over mijn compositie en in de knutselwinkel wijzer worden over beschikbare materialen. Als je ervan leert is elke fout een kleine stap op weg naar succes.

Opstaan en door

Proeft u het verschil? Als ik het WK wil halen, en dat van de hoogste (digitale) toren schreeuw naar iedereen die wil luisteren, en ik haal het uiteindelijk niet, ben ik in de ogen van de fixed mindset een complete mislukking. Ik heb alles gegeven wat ik had, al mijn liefde, energie en concentratie in dat ene grote doel gestopt, en het niet gehaald. Loser! In de growth mindset is het niet halen van het WK ook vervelend, het is niet alsof ik dan zou dansen van geluk, maar mijn perspectief op de gebeurtenis zou wel compleet anders zijn. Ik heb het WK niet gehaald, dat staat vast. Maar waarom? Tijd om met mensen te praten, harder te werken, en nieuwe doelen te stellen. Opstaan en weer door.

Klinkt heel nobel allemaal natuurlijk, maar de werkelijkheid is anders. Falen is eng, zeker als naderhand met de staart tussen de poten naar je sociale me

dia moet om aan honderden mensen te verklaren dat je gefaald hebt. En heel eerlijk gezegd ben ik daar doodsbang voor. Het WK is niet langer een stipje aan de horizon, het komt met schrikbarend grote stappen dichterbij. En daarmee wordt ook de kans dat ik het niet ga halen, de kans op falen, elke dag groter.

Zelfbescherming

‘Die test vandaag, pfoe, ik heb er echt totaal niet voor geleerd. Zal wel weer een drie worden, haha!’ Herkent u deze opmerking? Middelbare scholieren en studenten gebruiken ‘m graag. Wat bedoelen ze namelijk? ‘Als ik faal, weet ik in ieder geval hoe het komt. Ik heb totaal niet geleerd. Als ik 100% had gegeven, had ik het waarschijnlijk wel gehaald.’ Niet alles geven wordt een soort zelfbescherming, waarin je in geval van mislukking in ieder geval nog een ‘wat als’-slag om de arm hebt.

Na het lezen van ‘Mindset’ realiseerde ik me ineens waarom ik de laatste tijd wat minder gemotiveerd ben voor het voetballen. Het is pure zelfbescherming. Ik ben bang, doodsbang, om het WK niet te halen, en de publieke vernedering die daarbij zou komen kijken. Daarom stop ik met hard werken. Als ik het dan niet haal, kan ik in ieder geval tegen mezelf zeggen: ‘Als ik alles had gegeven, had ik het waarschijnlijk gehaald.’ Een heel, heel pijnlijk inzicht.

Werken aan je dromen

Emma Coolen - Twenty Two Maar net zoals dat mijn blog over stoppen met roken me geholpen heeft om die verleiding onder ogen te zien, hoop ik dat ik met deze bekentenis in blogvorm ook de ‘faalangstdemonen’ kan verslaan. Daarom wil ik u vandaag even iets vertellen. Ik ben Emma. Ik ben 23 jaar, en het is mijn grootste droom om het Nederlands elftal te halen voor het WK van 2019. De kans is aanwezig dat het niet gaat lukken, en daar lig ik ‘s nachts wakker van. En dat is oké. Mocht ik falen, gaat de zon vermoedelijk namelijk de volgende dag gewoon weer op. Op 9 juni 2019 zal ik even uithuilen, even vloeken en balen, en vervolgens weer met frisse moed aan de slag gaan. Er wachten tenminste ‘gewoon’ Olympische Spelen in 2020. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ben ik bang om te falen? Absoluut. Maar de minuscule kans dat het wél gaat lukken is mijn allergrootste drijfveer, en het geeft me elke ochtend weer een reden om enthousiast uit bed te komen en ook die dag weer te werken aan mijn dromen. En dat zou ik voor geen goud willen missen.

Bedankt voor het lezen, tot snel! 🙂

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
INSTAGRAM