EmmaCoolen.com - Scheidsrechter - Referee

‘Lieve scheidsrechter…’: een open brief aan de man met de fluit

Beste lezer. Naar aanleiding van wat recente ervaringen schreef ik vandaag deze open brief aan ‘De Scheidsrechter’. Ik hoop dat u, voordat u snel oordeelt, het kunt opbrengen om mijn satirische brief tot het einde te lezen. Hij is meer dan gedeeltelijk bedoeld met een grote knipoog, en ik hoop dat u begrijpt dat ik voor 98% van de scheidsrechters nog altijd veel respect heb, en dankbaar ben dat zij het mogelijk maken dat wij elke week onze sport uitoefenen. Soms zijn het echter niet de mensen met hart voor de sport die het tenue van de leidsman (of -vrouw) aan mogen trekken, en aan die personen wil ik deze brief graag richten.

Lieve scheidsrechter,

Ik snap het wel hoor. Na een voetbalcarrière die zo mooi had kunnen lopen als het niet voor die knieblessure was geweest, en een trainersloopbaan die niet verder kwam dan het zevental kleine jochies bij de lokale club, besloot u scheidsrechter te worden. Een mooie gelegenheid om toch elke zaterdag bij het voetballen betrokken te zijn en tegelijkertijd schaamteloos een flinke bierbuik te kunnen ontwikkelen.

Laat ik vooropstellen dat ik jullie niet allemaal over één kam wil scheren, absoluut niet. Ik heb ze ook gezien, de schriele mannetjes van amper 19 die plotseling een vrouwenelftal in de vijfde klasse moeten fluiten, met 22 speelsters die bij elke twijfelachtige buitenspelval moord en brand schreeuwen. Die vrouwen van eind dertig, die met een schor gerookte stem belediging naar belediging naar je hoofd slingeren. En dan sta je daar, om 10 uur ’s ochtends op je vrije zondag, terwijl het vier graden vriest. Vaak vermoedde ik dat die kereltjes na de wedstrijd eerst een potje moesten uithuilen in hun kleine kleedkamertje om over die angstaanjagende ervaring heen te komen. Mijn diepste, diepste respect.

Ook begrijp ik dat er legio scheidsrechters zijn, zowel in Nederland als daarbuiten, die hun vak écht met liefde voor het spelletje uitvoeren. Die elk weekend door weer en wind het achtste elftal van FC Knudde staan te fluiten, met naderhand als beloning niks meer dan een pilsje van het huis, en anno 2016 ook nog eens het risico lopen drie tanden armer te zijn als ze bij de verkeerde club de verkeerde beslissing nemen. Mannen en vrouwen die zich niet bang laten maken, en voor wie op zondagochtend een vijfdeklasser fluiten op een knollenveld de perfecte weekendbesteding is. Mijn diepste, diepste respect.

Maar ik heb het vandaag tegen een hele andere groep. Het is eigenlijk net zoals met voetbalhooligans: het is de 1 of 2 procent die het voor de rest verpest. Het is die héle kleine verzameling mensen die het hele scheidsrechtersbestand een slechte naam bezorgt. En dat vind ik heel erg. Maar ik vind wél dat we erover moeten kunnen praten. Kijk, een keer buitenspel missen is niet zo erg, zelfs op het hoogste niveau. We zijn allemaal mensen: fouten kun en mag je maken, en dat er op het moment dat jij affluit spelers, staf en supporters van één kleur boos op je zijn weet je van tevoren, dat hoort bij het vak. Maar één van uw primaire taken is het beschermen van spelers. Tegen elkaar, tegen de tegenstander en tegen de supporters. Hoe erg het soms ook is dat dat überhaupt nodig is. Wat dat betreft kan het voetbal in zijn geheel nog een voorbeeld nemen aan bijvoorbeeld handbal of hockey. Maar het is wat het is, en aan u de belangrijke rol toebedeeld om te zorgen dat iedereen zijn hobby veilig en met veel plezier kan uitvoeren.

En als u dat niet kan, of niet wil? Dan hoop ik ten zeerste dat u in de nabije toekomst een hobby vindt waar u uw ei helemaal in kwijt kan. Waar u de baas kunt zijn in uw eigen universum. Of dat nou postzegels verzamelen, treintjes bouwen of aan oude auto’s sleutelen is. En ik hoop van harte, en dat meen ik echt, dat u er een gelukkiger mens van wordt.

Maar alstublieft, lieve scheidsrechter. Namens alle spelers, mannelijk en vrouwelijk, jong en oud, in Nederland en daarbuiten, en al die collega’s van u die met zoveel hart en ziel en passie voor de sport week in, week uit hun vak uitoefenen, vertoon u alstublieft niet meer op een voetbalveld. Laat het aan ons over om de sport waar we zo van houden tot een groot feest te maken. We doen zó ons best.

Ontzettend bedankt.

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
INSTAGRAM

Geef een reactie