Emma Coolen - Proeftrainen in Milaan: Op avontuur in Italië

Op avontuur in Italië: proeftrainen in Milaan

Courgette en blokjes oude kaas: niet direct wat je in je hoofd hebt als het ideale ‘pregame meal’. Maar goed, ik voel me al onbeleefd genoeg omdat ik hier amper met mensen kan communiceren (‘I no speak English’ zijn niet alleen de meest gehoorde Engelse woorden in Italië, in veel gevallen ook de enige), dus braaf eet ik alles op. Het zweet druppelt langs mijn rug naar beneden terwijl ik het ‘toetje’ (minuscule plastic bekertjes met echte Italiaanse espresso) gewillig achterover giet. Van op een metertje of vijf afstand probeer ik oogcontact te maken met een wel heel aantrekkelijke Italiaanse speelster, en ik vraag me op dat moment eigenlijk twee dingen af: ‘Waar ben ik aan begonnen?’ en ‘Had ik nou vanochtend mijn benen niet even kunnen scheren?’.

Op naar Milaan

Het verhaal begon ongeveer een week geleden. Via de mail werd ik benaderd door de PR-man van Milan Ladies, een ploeg die uitkomt in de Italiaanse Serie B. Ze vroegen of ik er misschien interesse in zou hebben om een keer te komen proeftrainen. Plannen om Moldavo te verlaten had ik eigenlijk niet, maar tegen een internationale ervaring, zeker in de vorm van een bliksembezoekje aan het zonnige Milaan, zeg ik geen nee natuurlijk!

Milan LadiesEn zo belandde ik afgelopen vrijdagmiddag dus op het terras bij het clubhuis van het lokale Ladies-team, terwijl ik me door de indringende blik van de knappe Italiaanse speelster steeds meer bewust werd van mijn spierwitte en bestoppelde benen.

Die benen moest ik straks gaan laten spreken, zoals het oude voetbalcliché luidt, want met woorden kwam ik sinds mijn aankomst in Italië niet echt ver meer. De speelsters deden hun uiterste best, en wilden alles weten over die gekke Hollander die even op en neer kwam vliegen om mee te trainen, maar daar kwamen meer handen en voeten aan te pas dan Engelse woorden. Ach, ik vermaakte me wel, ondanks dat het zweet tot in mijn bilnaad liep en de espresso het enige was dat me na een slapeloze nacht nog op de been hield. Ik realiseerde me ineens hoe bizar dit allemaal was. Nog geen vier jaar geleden voetbalde ik mijn laatste wedstrijd op het allerlaagste niveau. Nu was ik in Milaan, om ‘even’ mee te trainen met een club uit het buitenland die me misschien wel aan de selectie wilden toevoegen. Ik denk dat ‘bizar’ de lading niet eens meer dekt van hoe snel het allemaal is gegaan.

Tandvlees

De training zelf was anderhalf uur op mijn tandvlees lopen. Niet alleen had ik de avond ervoor nog een wedstrijd gespeeld, en zoals gezegd, daarna niet meer kunnen slapen, ook was er nog die temperatuur. Plotseling wist ik weer waarom ik zo van Zweden hou. Het kwik gaf 35 graden aan, maar in de volle zon rennend op het brandende rubber van het Milanese kunstgras voelde het meer alsof ik in Qatar stond te voetballen. De trainers deden nog verwoede pogingen om ons af te koelen door hele bidons ijskoud water leeg te gooien in onze nek, maar het mocht voor mij niet baten. Na de laatste oefening van de dag, een 3000-meterloop op tijd, stortte ik dramatisch ter aarde en kon niks anders dan hopen dat het niet zwart voor mijn ogen zou worden.

Ook de rest van mijn spoedbezoek werd een interessant avontuur. Het Airbnb-adres waar ik sliep bleek bij een alleenstaande man van middelbare leeftijd, die sigarettenpakjes als trofeeën tentoongesteld had in de extra slaapkamer waar ik de nacht zou doorbrengen. Ook hij sprak (letterlijk!) niet meer dan vijf woorden Engels, maar met één daarvan kon hij zijn verontwaardiging heel goed laten merken toen ik aanstalten maakte om ‘mijn’ slaapkamer op slot te draaien: No, no, no! Oei. Mijn spullen had ik maar weer ingepakt en tactisch naast het bed gelegd, voor het geval ik moest vluchten als hij midden in de nacht binnen zou stormen om me te vermoorden. Gelukkig viel het allemaal weer mee. Ik leef nog.

Medelijden

De volgende ochtend diende het volgende probleem zich aan. De taxi die de club voor me had geregeld kwam niet opdagen, en om op tijd op het vliegveld te komen werd met de minuut een grotere uitdaging. Toevallig stond de enige persoon in heel Milaan die fatsoenlijk Engels spreekt net de tuin te sproeien van het appartementencomplex waar ik uit was gekomen. Blijkbaar had hij wat medelijden gekregen met dat arme Nederlandse meisje dat al anderhalf uur tevergeefs met haar koffertje op de stoep stond, af en toe een beetje opschuivend om in de schaduw te blijven te staan. Zijn zeer specifieke uitleg over welke trein ik moest nemen en waar ik moest overstappen herhaalde ik als een mantra terwijl ik me half rennend een weg baande door het Italiaanse trein- en metrostelsel. Door al het gehaast had ik sinds de middag ervoor niks meer gegeten, en toen ik eenmaal aangekomen op het vliegveld mijn panini en fruitsalade als holbewoner zat te verorberen kreeg ik boze blikken van het gezin naast me. Dat ik op dat moment hun kinderen het slechtst denkbare voorbeeld gaf van tafelmanieren kon me even worst wezen. Dat lauwe broodje met taaie ham en slappe sla was het lekkerste dat ik in weken had gegeten.

Emma Coolen - Milan LadiesGeweldig

Terwijl ik dit schrijf, erg old school met pen en papier, maakt de Boeing 737 van KLM waar ik me in bevind zich klaar om neer te strijken in Amsterdam. Ik ben gesloopt, bezweet, en het haar op mijn benen kriebelt tegen de binnenkant van mijn trainingsbroek. Maar wat was dit geweldig.

Grazie, Italia!

‘You don’t know what you’ve got until it’s gone’, zeggen ze wel eens. Voor mij was het de afgelopen 24 uur meer een gevalletje ‘Je weet niet wat je hebt totdat je er 1000 kilometer van verwijderd bent’. Meetrainen in Milaan was fantastisch, maar het heeft me ook doen inzien wat ik te verliezen heb. Daarom ga ik maandag, hopelijk weer wat bijgeslapen en met een geweldige ervaring in mijn achterzak, gemotiveerder dan ooit weer aan de slag op mijn weg naar het WK. Grazie Milan, grazie Italia. Nu is het weer tijd voor ‘amai’s en ‘chauffage’s en ‘Hee Hollander’s. Ik sta te springen.

Bedankt voor het lezen, tot snel! 🙂

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
YOUTUBE
INSTAGRAM