Ajax - PSV · Emma Coolen · Foto Thomas Bakker

PSV – Ajax was een draak van een wedstrijd – en dat is fantastisch nieuws voor het vrouwenvoetbal

‘Scheids, fluit als-je-blieft af!’ roep ik afgelopen vrijdag vanaf de tribune van de Herdgang, op het moment dat de wedstrijd tussen de vrouwen van PSV en Ajax de 94e minuut in gaat. ‘Och scheidsrechter, verlos ons uit ons lijden!’ voegt de man achter me eraan toe. ‘Opa,’ begint een klein meisje twee stoelen verder, ‘ik mag van papa geen zure matten meer!’. Om maar even aan te geven hoe geboeid ook zij was door de wedstrijd. Tja. Ik kan er heel kort over zijn: PSV – Ajax was een draak van een wedstrijd. Maar hoe gek het ook klinkt, dat was fantastisch nieuws voor het vrouwenvoetbal.

De omstandigheden hielpen ook niet echt mee, natuurlijk. De temperatuur lag, zelfs om half 8 ’s avonds, nog boven de 30 graden, en de kleine waterdruppels van de veldsproeiers die door de wind de tribune op werden geblazen waren een welkome verkoeling. Bovendien waren de Amsterdammers een week eerder voor het eerst in de clubgeschiedenis kampioen geworden, speelden de Eindhovenaren alleen nog maar voor de eer, en aangezien de bekerfinale tussen dezelfde twee clubs over een week op het programma stond traden gaven beide ploegen veel vaste krachten rust.

‘Knal die turbo maar es aan!’

Dankzij een combinatie van zelf niet meer op vrijdag trainen en een vader die op zijn vrije avond best een keer op en neer naar Eindhoven of Amsterdam wilde rijden heb ik dit seizoen best veel wedstrijden van de Eredivisie Vrouwen gezien. En het stelde, met uitzondering van afgelopen vrijdag, eigenlijk nooit teleur. Er zaten spannende wedstrijden tussen, spectaculaire goals, en momenten die je van tevoren nooit had kunnen bedenken, zoals toen Toni Payne, speelster van Ajax, een paar duizend supporters op de Toekomst verbijsterde met een sprint die op de Olympische Spelen niet had misstaan. ‘Kom op meissie, knal die turbo maar es aan!’

De Eredivisie Vrouwen blijft groeien, en krijgt met Excelsior/Barendrecht volgend seizoen een negende club. Oké, het is nog niet altijd rozengeur en maneschijn, maar ik weet zeker dat de speelsters op het hoogste niveau van Nederland dit jaar goede zaken hebben gedaan wat betreft de promotie van het vrouwenvoetbal. En met het EK in eigen land voor de deur kon de timing niet beter zijn.

Trots

PSV – Ajax was in alle opzichten een wedstrijd om héél snel te vergeten. Maar dit zegt natuurlijk eigenlijk genoeg over alle andere wedstrijden die dit seizoen in de Eredivisie gespeeld zijn. Baseren op officiële cijfers kan ik me nog niet, maar ik heb dit jaar tribunes gezien die aanmerkelijk voller zaten dan een seizoen geleden. Stukje bij beetje maakt het vrouwenvoetbal stappen, een ontwikkeling waar we als Nederlandse voetballiefhebbers natuurlijk ontzettend trots op mogen zijn.

Cruijffiaanse openbaring

Goed, terug naar de Herdgang. Toen de scheidsrechter na iets meer dan 90 minuten met een 0-2 stand voor Ajax affloot, was ik blij dat we naar huis mochten. Of zoals mijn vader het iets minder subtiel verwoordde: ‘Dit is anderhalf uur van je leven die je nóóit meer terugkrijgt…’ Maar op echte Cruijffiaanse wijze realiseerde ik me wel wat op dat moment. Was deze wedstrijd nou zo slecht… Of waren de andere gewoon zo goed?

Bedankt voor het lezen, tot snel! 🙂

Emma - Signature

P.S.: De schrijfster wil Thomas Bakker graag heel hartelijk bedanken voor de omslagfoto!

P.P.S. Wil je me iets vragen, je mening geven over deze blog of gewoon op de hoogte blijven van mijn avonturen op weg naar het WK? Vergeet me dan niet te volgen op Instagram, Twitter, of Snapchat (emma_coolen)!

Snapchat - Emma Coolen

RSS
Facebook
Facebook
YOUTUBE
INSTAGRAM