Sisca Folkertsma - EmmaCoolen.nl - Foto Thomas Bakker

Sisca Folkertsma: ‘Misschien wordt het tijd voor gelukssokken!’

Als iemand mij zou kunnen vertellen hoe je moet omgaan met spanning voor een wedstrijd, is het Sisca Folkertsma wel. Als speelster van PSV en het Nederlands Elftal onder 19 dat in 2014 Europees Kampioen werd heeft zij voor flink wat hetere vuren gestaan dan een penalty nemen in de halve finale van de Beker van Antwerpen. Daarom was ik ook ontzettend blij dat ze meteen enthousiast was toen ik haar vroeg of ze een keer haar verhaal wilde doen voor mijn blog. En toen ze bij de Starbucks waar we hadden afgesproken met een bloemetje aankwam omdat ik die dag jarig was, was ik zo vertederd dat ik er zomaar uitflapte ‘Goh, jij wil zeker dat ik een positief stukje ga schrijven?’. Gelukkig kon ze er om lachen…

Routine

We praten over gezonde wedstrijdspanning, en ik vraag Sisca hoe het toch mogelijk is dat ze niet stijf staat van de zenuwen als ze bijvoorbeeld voor PSV of het Nederlands Elftal mag spelen. ‘Tja, je krijgt toch een bepaalde routine. Als je al vanaf dat je een jaar of 13, 14 bent wedstrijden speelt die ergens over gaan, raak je gewend aan die spanning. Tegenwoordig heb ik het soms zelfs te weinig, denk ik. Dat is ook weer niet goed.’ Ik vertel haar over hoe gestrest ik kan raken van een slechte pass in de warming-up. ‘Bij mij is het meestal andersom,’ antwoordt ze, ‘als ik in de warming-up verschrikkelijk speel gaat de wedstrijd vaak juist heel goed!’

Natuurlijk vraag ik Sisca van alles en nog wat over het leven als speelster van een Eredivisieclub, en over hoe lastig het soms kan zijn als je het gevoel hebt dat alles voetballend tegenzit. ‘Ik weet gewoon dat als ik op de bank terecht kom, het een goede reden heeft. De enige manier om die situatie om te draaien is simpelweg keihard werken zodat dat de trainer je wel móet opstellen.’ Ik weet dat ze gelijk heeft, maar vraag haar of het soms niet voelt als een vicieuze cirkel. Hoe slechter je speelt, hoe minder gemotiveerd je wordt, hoe slechter je weer gaat spelen, enzovoort. ‘Ja, dat is wel het gevaar. Maar het is zó belangrijk dat je dat allemaal aan de kant zet, en gewoon gaat focussen op wat je op hele korte termijn kan doen: simpele passes geven, het vertrouwen terugkrijgen, en zo stap voor stap weer een beetje beter gaan spelen.’

Sisca Folkertsma (PSV) - Foto Thomas BakkerDoelen stellen en gelukssokken

Sisca is het met me eens dat het stellen van doelen in het voetballen een goed idee is, maar zoals zovelen vertelt ze me ook dat de dagen aftellen naar het WK van 2019 misschien wel eens averechts zou kunnen werken. ‘Je verliest al je plezier in het voetballen als je er zo mee bezig bent. Als ik een slechte training of een slechte wedstrijd heb probeer ik eerst gewoon weer lol erin te krijgen, dan komt de rest vanzelf.’ En bijgeloof, waar zoveel topsporters bij zweren, helpt dat haar? Ze begint te lachen. ‘Ja, ik heb op dit moment één paar voetbalschoenen. Ze zijn best wel oud hoor, maar ik gebruik ze altijd, of we nou op kunstgras of een modderveld spelen. Maar volgens mij brengen ze geluk. Als ik op andere schoenen speel gaat het toch altijd net wat minder.’ Samen komen we tot de conclusie dat het wel eens de oplossing voor mijn probleem zou kunnen zijn: routine en bijgeloof. ‘Misschien wordt het tijd voor gelukssokken…’ grapt Sisca. Wie weet is dat nog niet eens zo’n slecht idee.

Een heel uur naast Daniëlle van de Donk

In het voorbijgaan praten we ook nog even kort over mijn ervaring bij PSV/FC Eindhoven, en ik vertel Sisca hoe opvallend ik het vond dat we voor de wedstrijd zo ontzettend lang in de kleedkamer moesten wachten. Bij Moldavo worden we een uur en een kwartier vóór de wedstrijd verwacht, en dan is het in rap tempo omkleden, bespreken en opwarmen. Bij PSV/FCE kan ik me nog goed herinneren dat we een uur lang in de kleedkamer zaten te wachten, alleen maar niks doen voor de wedstrijd. Maar ja, ik mocht naast Daniëlle van de Donk zitten, en die vond ik stiekem best wel leuk, dus zo heel erg vond ik het destijds niet. Sisca lacht. ‘Ik ben ook altijd heel blij dat ik van tevoren naar de fysio moet hoor, dan kan ik bij haar echt even mijn verhaal kwijt. Anders weet ik ook niet wat ik al die tijd in de kleedkamer zou doen. Me stierlijk vervelen, waarschijnlijk.’

‘Begin te bewegen’

Het gesprek nadert zijn einde, en Sisca’s smart watch licht op. ‘Begin te bewegen’, staat er op het scherm. Nooit gedacht dat een Eredivisiespeelster zich door een horloge zou laten vertellen dat ze te weinig beweegt… Maar goed, de koffie is op, de tijd voorbij gevlogen, en ik ben weer een heel stuk wijzer geworden wat betreft het mentale deel van voetballen op hoog niveau. Voor Sisca staat er vanmiddag opeenvolgend krachttraining, gezamenlijk diner en tenslotte veldtraining bij PSV op het programma. Ik besluit naar huis te gaan, de bloemen die ik van haar heb gekregen in een mooie vaas te zetten en nog even te Netflixen voordat ik naar de training ga. Als iemand geen wedstrijdstress heeft voor de finale van het Europees Kampioenschap onder 19, hoe kan ik me dan druk maken over een penalty bij de tweede ploeg van Moldavo?

Vanavond ga ik een willekeurig paar sokken uit mijn kast omdopen tot mijn ‘lucky socks’. Als ik de komende weken plotseling helemaal zen op het veld sta en de sterren van de hemel speel, weet u hoe het komt. En in dat geval beloof ik bij deze dat ik hoogstpersoonlijk een gigantische bos bloemen bij Sisca thuis ga bezorgen!

Bedankt voor het lezen, en Sisca natuurlijk ook bedankt! Tot snel! 🙂

Emma - Signature

 Foto’s © Thomas Bakker

RSS
Facebook
Facebook
INSTAGRAM

1 Comment

  1. Interessant artikel. Leuk Om te horen hoe het er bij de dames ook heel erg serieus genomen wordt. Ik had bijvoorbeeld het dames voetbal nooit zo hoog ingeschat, maar ik heb daar nu wel een andere mening over.

Geef een reactie