Emma Coolen - Filosofie

Voetbal en filosofie: totale tegenpolen of de perfecte combinatie?

Als ik in de auto zit naar mijn Belgische club luister ik graag naar de podcast ‘Philosophize This’. In de show legt presentator Stephen West aan de hand van bekende figuren uit de geschiedenis van de filosofie elke week een nieuwe theorie uit (een snelle rekensom leert dat ik in het afgelopen seizoen meer dan 250 uur heb besteed aan het maken van de rit naar Mol, dus ik heb nogal wat afleveringen verslonden).

Wat heeft dit met voetballen te maken, vraagt u zich misschien af? Nou, wat mij betreft, verrassend veel. Natuurlijk, op het eerste gezicht lijken de twee op tegengestelde uitersten van een spectrum te liggen. Filosofie gaat over het leven en de zin daarvan, en voetbal gaat over 22 mensen die zo snel mogelijk een rond object in een netje proberen te krijgen, om daar dan vervolgens – als je gezegend bent met het mannelijke geslacht – een paar nullen op je bankrekening en eeuwige roem voor terug te krijgen. Maar daar stopt het verhaal niet.

Tegenstand

In aflevering 79, over de Deense filosoof Søren Kierkegaard, maakt presentator West een interessante vergelijking (waarvan ik hier even een vrije vertaling zal geven). ‘Een stuk rennen of naar de sportschool gaan is een perfecte voorstelling van hoe het er in het leven ook aan toe gaat. Je krijgt te maken met tegenstand, je hebt er geen zin in, je wil ermee stoppen, maar gaat toch door… Ook in het leven komt er tegenstand op je pad. Ook in het leven komen er dingen waar je geen zin in hebt. Ik denk dat, door de training die je hebt gehad in de sportschool, je veel minder snel op zult geven.’

Toen ik dit stukje voor het eerst voorbij hoorde komen struikelde ik bijna over een trappetje op het station van Den Bosch. Op het moment dat ik een beetje bekomen was van de schrik stopte ik Spotify, spoelde een minuut terug en luisterde het nog een keer. En nog een keer. Het punt dat hij maakte was precies wat ik al zo lang vermoedde over de waarde van sport, en dan in mijn geval met name voetbal, voor de ‘rest’ van je leven – alles wat er buiten de lijnen gebeurt.

Miniatuurversie

Ik heb al een aantal keer eerder geschreven over de tegenslagen die ik in het voetballen mee heb gemaakt, en hoe de voetbalwereld daarom soms voelde als een miniatuurversie van het ‘echte’ leven. Niet krijgen wat je wil, ondanks dat je er zó hard voor gewerkt hebt, niet bij een groep horen, ondanks dat je zó je best hebt gedaan, en van die dagen waarop werkelijk alles fout gaat en je geen idee hebt waarom. Gaat dit nou over voetballen, of over een dag uit het leven van een gemiddelde HBO-student?

Het punt dat Stephen West maakt onderstreept voor mij waarom sport zo ontzettend belangrijk is voor kinderen. Het leert ze op jonge leeftijd omgaan met teleurstellingen, hoe ze moeten samenwerken, en de toegevoegde waarde van hard werk. Als die kinderen dan vervolgens boven de 20 zijn, en in de auto op het parkeerterrein zitten te huilen omdat ze de wedstrijdselectie weer niet gehaald hebben, wil een podcast over filosofie nog wel eens helpen. Het stelt de zaken in ieder geval zo lekker in perspectief.

Bedankt voor het lezen, tot snel! 🙂

Emma - Signature

RSS
Facebook
Facebook
INSTAGRAM